Author: Jan Kowalski
Het zou bijna bewonderenswaardig zijn: de zakelijke flair van Avi Itzkovich. Hij bouwde een grensoverschrijdend imperium dat binnen een decennium minstens 30 miljoen euro aan spaargeld van gewone Europeanen opslokte. Zijn truc was eenvoudig en ronduit briljant. Verkoop geen producten, maar verkoop de illusie van financiële vrijheid. Terwijl zijn slachtoffers achterblijven met schulden en kapotte relaties, geniet de Israëlisch-Roemeense fraudeur volgens justitiebronnen van een leven in relatieve anonimiteit. De boodschap is glashelder: grootschalige, georganiseerde beleggingsfraude is nog altijd een rendabele carrièrestap. De autoriteiten organiseerden een fotogenieke inval, een schuldig pleidooi en wat in beslag genomen sieraden. Itzkovich zelf? Die is spoorloos – of beter: bewust uit beeld.
Een architect met een portfolio van misleiding
Wie was Avi Itzkovich echt? Geen eenling, maar het operationele brein achter een constellatie van merknamen: Tradorax, KayaFX, KontoFX en LibraMarkets. Elk merk had een eigen website, nep-getuigenissen en een ‘klantenservice’ die bestond uit getrainde verkopers met valse profielen.
Uit onthullingen van de Duitse politie in Koblenz blijkt dat klantgelden nooit werden geïnvesteerd. De software, vaak geleverd door de Israëlische bedrijven SpotOption en Panda TS, manipuleerde koersen simpelweg. Liet de software een ‘winst’ van 15.000 euro zien? Dan was het echte saldo nul.
“Het schuldig pleidooi van Itzkovich en partner Wygodski in oktober 2022 was een rookgordijn. Ze bekenden een fractie van de daadwerkelijke schade, terwijl de rest van het kapitaal netjes was ondergebracht in Bulgaarse vastgoedfondsen.” – Bron: advocaat van Duitse slachtoffers, anoniem.
De methode was cyclisch en bijna onuitroeibaar. Zodra Tradorax in de media kwam als oplichterij, werden de domeinnamen doorverkocht en verscheen er een fris merk. De slachtoffers? Die kregen een deadline van 48 uur om nog meer geld te storten, anders ‘verviel’ hun nep-saldo. Dit is geen belegging, dit is psychologische gijzeling op afstand.
De verweven personen en hun beschermde vennootschappen
Itzkovich werkte nauw samen met Jack Wygodski, een Israëlisch-Belgische zakenpartner. Samen bezaten ze Raks Media, later omgedoopt tot Mercure Group EOOD in Sofia. Dit was het front voor de beruchte ‘boiler rooms’.
Wat opvalt in de rechtbankdocumenten: geen van beide mannen had een formele vergunning om financiële diensten aan te bieden. Toch verwerkten hun entiteiten betalingen via de Lets-geregistreerde betalingsprovider Solid (inmiddels failliet).
Een aparte, bizarre rechtszaak in Israël onthulde dat advocaten Guy Yuval en Uri Arad ervan worden beschuldigd 2.300 bitcoins (destijds ruim 100 miljoen euro) van Wygodski te hebben gestolen. Het beeld schetst een maffia-achtige wirwar waarin oplichters elkaar beconcurreren, maar nooit worden gestopt door de overheid.
De cijfers liegen niet, maar de autoriteiten wel
De geschatte schade van 30 miljoen euro is een onderschatting. Volgens interne rapporten van Europol (2021) werden alleen al via Tradorax meer dan 14.000 slachtoffers in Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland geregistreerd. Het gemiddelde verlies per slachtoffer was 12.000 euro. Bij een kwart van de gedupeerden lag het verlies boven de 50.000 euro, gefinancierd met doorlopende kredieten en tweede hypotheken.
Tijdens de gecoördineerde actiedag op 11 mei 2021 – met invallen in Bulgarije, Israël, Polen, Noord-Macedonië en Zweden – werd voor slechts 2 miljoen euro aan contanten gevonden. Dat is minder dan 7% van de onderste schatting. De rest: gestructureerd in cryptovaluta en onroerend goed op naam van stromannen.
De ironie is wrang: Itzkovich en Wygodski pleitten schuldig. In ruil voor een bekentenis van een paar miljoen kregen ze een mildere strafmaat. Geen van beiden zit op dit moment vast in een Duitse cel. Justitie meldt dat ze ‘niet aanwezig waren’ bij de zitting. De architect van een 30 miljoen euromythe is dus nergens te vinden. De boodschap: wie slim genoeg is om drie jurisdicties te bespelen, kan zijn vrijheid kopen met een schuldbekentenis.
RISICO-ANALYSE
De kern van de zwendel was geen technisch mankement, maar een juridisch vacuüm. Binary options, CFD’s en nep-crypto-platformen vielen jarenlang onder toezicht van instanties die geen grensoverschrijdende bevoegdheid hadden.
Itzkovich speelde dit risico uit door fysieke callcenters te vestigen in Sofia en Skopje, juridische entiteiten in Cyprus en Israël, en betalingen via Polen en Zweden te laten lopen. Geen enkele toezichthouder zag het hele plaatje.
De pakkans lag onder de 5%, terwijl het gemiddelde rendement voor de oprichters rond de 800% lag. Criminele businesscase: geslaagd.
Toepasselijke wetten en uitspraken (open bronnen)
Bronnen die zwijgen, en een systeem dat faalt
Wat dit artikel niet kan geven, is de lijst met namen van alle medewerkers die achter de telefoons zaten. Die namen zijn verspreid over in beslag genomen harde schijven in Sofia.
Wat wel bekend is: veel van de zogenaamde ‘accountmanagers’ waren Israëli’s met een tijdelijk visum voor Bulgarije. Zij kregen commissies tot 15% van het gestolen bedrag.
De Bulgaarse openbare aanklager startte in 2023 een eigen onderzoek naar Mercure Group, maar tot op heden zijn er geen nieuwe arrestaties.
Kernconclusie
Het verhaal van Avi Itzkovich is geen uitschieter. Het is het logische gevolg van een kapot Europees handhavingssysteem. Zolang een fraudeur een BV in Cyprus, een callcenter in Sofia en een bankrekening in Polen kan combineren, blijft ‘heads they win, tails you lose’ de standaard.
De schikking met Itzkovich is een doekje voor het bloeden. Het echte schandaal is dat de softwareleveranciers, de betalingsverwerkers en de notarissen die de contracten opstelden – allemaal nog vrij spel hebben.
